Wandelcoaching

Zomaar wat vragen die ik in de loop van de jaren heb gekregen over wandelcoaching. Om er eerst maar even een antwoord op te geven: Oogcontact is niet essentieel om toch verbinding te kunnen hebben. Voor sommige mensen werkt het juist prettiger om even geen oogcontact te hebben. Bij wandelcoaching loop je letterlijk en figuurlijk naast je coach. Je loopt samen een stukje op jouw pad. En je kijkt samen wat je daarop tegenkomt.

In de natuur rondom Zuidlaren  is voldoende rust om je goed te kunnen concentreren. Op de coachvraag en op elkaar. Dat is tegelijk ook de reden dat ik in deze omgeving wandel. En niet in de stad bijvoorbeeld. Hier weet ik de weg en weet ik de rustige plekjes te vinden.

We maken gebruik van de metaforen die we tegenkomen tijdens onze wandeling. Want het is geen toeval dat je juist op die kruising terechtkomt waarvan je geen idee hebt welke afslag je nu moet nemen. Neem jij het kronkelpaadje rechts? Of liever het gebaande pad links? Maak jij zelf de keuze welke kant we op gaan? Of laat je het liever aan een ander over?

Zomaar een situatie die erg leerzaam kan zijn op je pad. Daarom ga ik graag wandelen. Want de dingen die je buiten in de natuur tegenkomt geven je richting.

Als het voor ons allebei ok is, gaat de hond mee. Ook van hem valt veel te leren!